( مسأله 525 ) : زنى كه در حيض عادت دارد ، اگر بعد از زائيدن تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه پى در پى خون ببيند ، به اندازه روزهاى عادت أو نفاس است ، وخونى كه بعد از نفاس تا ده روز مىبيند اگر چه در روزهاى عادت ماهانه‌اش باشد ، استحاضة است ، مثلا زنى كه عادت حيض أو از بيستم هر ماه تا بيست وهفتم آن ماه است ، اگر روز دهم ماه زائيد وتا يك ماه يا بيشتر پى در پى خون ديد ، تا روز هفدهم نفاس است ، واز روز هفدهم تا ده روز حتى خونى كه در روزهاى عادت خود كه از بيستم تا بيست وهفتم است مىبيند ، استحاضة مىباشد وبعد از گذشتن ده روز ، اگر خونى را كه مىبيند در روزهاى عادتش باشد حيض است ، چه نشانه‌هاى حيض را داشته چه نداشته باشد ، واگر در روزهاى عادتش نباشد بايد منتظر روزهاى عادتش شود هر چند كه انتظارش يك ماه يا بيشتر طول بكشد ، هر چند كه خون در اين مدت داراى نشانه‌هاى حيض باشد ، واگر صاحب عادت وقتيه نباشد بايد حيض خود را چنانچه ممكن است با نشانه‌هاى آن تعيين كند واگر ممكن نيست مثل اين كه همه خونى را كه ده روز بعد از نفاس مىبيند يكسان باشد ويك ماه يا چند ماه به همين صفت ادامه پيدا كند بايد در هر ماه حيض بعضي از خويشان خود را براي خويش حيض قرار دهد ، واگر ممكن نيست عددي را كه مناسب با خود مىداند اختيار نمايد وتفصيل تمام اين أمور در مبحث حيض گذشت . ( مسأله 526 ) : زنى كه در حيض عادت عدديه ندارد ، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه خون ببيند حكم ده روز أول آن در مسأله ( 523 ) گذشت وده روز دوم آن استحاضة است واما خونى كه بعد از آن مىبيند ممكن است حيض باشد وممكن است استحاضة باشد وبراي تعيين حيض بايد بدستورى كه در مسأله پيش گفته شد رفتار نمايد .